دوشنبه 27 بهمن 1393
پر از اشکم ولی میخندم،به سختی...
ﭼﻘﺪﺭ ﺳَﻨﮕﻴﻨﻢ . . . ﺣﺲِ ﺳُﻘﻮﻁ ﺩﺍﺭﻡ . . . !! ﻭﻗﺘـﮯ ﮐﻪ ﻏَﻤﮕﻴﻨﻢ . . . ★ ﭼﻘﺪﺭ ﺳﺨﺘﻪ ﺁﺩﻡ ﻓﻘﻂ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎﺷﻪ ﻭ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺧﻮﺩﺵ ... ﭼﻘﺪﺭ ﺳﺨﺘﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﻌﻨﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﺧﺴﺘﺖ ﺭﻭ ﻧﻔﻬﻤﻪ ... ﭼﻘدر سخته به همه لبخند بزنی و توی دلت یه دنیا غم باشه... چقدر سخته دلت گرفته باشه و یه بغض تو گلوت داشته باشی اما مجبور باشی بخندی
:شهامت میخواهد سرد باشی و گرم بخندی... 
دسته بندی : [Post_Cat_Title]
برچسبها:



نویسنده: طالب عبودی